فرسفج

آدمي بنده محبت است و هر انساني به ميزاني که مورد محبت کسي قرار گيرد به او علاقه‌مند مي‌شود. يک همسر آگاه مرتب به همسرش محبت و سعي مي‌کند اين محبت تا آنجا باشد که خلأيي در وجود همسرش باقي نماند. محبت کلامي فقط يک شاخه و روش محبت است که اگر تنها شيوه ابراز محبت شود معناي خود را از دست مي‌دهد. به عنوان نمونه همسري که هر ساعت به همسرش مي‌گويد: «دوستت دارم» پس از چندي اين جمله براي همسرش معناي خود را از دست 
خواهد داد. 
بنابراين در کنار محبت کلامي بايد از محبت رفتاري نيز غفلت نورزيد. علاوه بر اين که محبت کلامي را هم بايد در چارچوبي خاص محدود کرد تا مفهوم خود را از دست ندهد. محبت رفتاري شامل نگاه‌هاي محبت‌آميز، و... است. 
ازسوي ديگر گاه بايد اين محبت را با خريد هديه‌اي هرچند کوچک اما بي‌مناسبت به همسر نشان داد. به عنوان نمونه گاه با يک شاخه گل به خانه رفتن بدون اين که مناسبت سالگرد ازدواج يا تولد همسر يا سالگرد مادر شدن و... در کار باشد تاثير عميقي بر او خواهد گذاشت. همچنين گاهي همسران در اثناي صحبت به يکي از نيازهاي خود اشاره مي‌کنند که يک همسر آگاه بايد بدون جلب توجه درپي رفع آن نياز به شکلي غيرمنتظره باشد.