محققان دانشگاه «توبينگن» آلمان در حفاري‌هاي خود در حاشيه رشته کوه زاگرس در ايران موفق به کشف آثار و بقاياي جوامع کشاورزي مربوط به عصر حجر شدند. 
اين يافته‌هاي باستان‌شناسي کامل‌ترين تصويري است که از دوره‌هاي اوليه کشاورزي انسان‌ها يافت شده و نشان مي‌دهد که مردمان ساکن فلات قاره ايران در کشف و توسعه کشاورزي نقش مهمي داشته‌اند. اين يافته‌ها نشان مي‌دهد که مردمان ساکن اين مناطق از 12 هزار سال پيش جو، عدس و لوبيا پرورش مي‌داده‌اند. 
تاکنون فرضيه رايج در میان مورخان اين بود که کشاورزي در بخش‌هاي غربي منطقه‌اي که «هلال حاصلخيز» نام گرفته است يعني بخش‌هايي از غرب ترکيه، سوريه، عراق، اردن و فلسطين آغاز شده است چون همه شواهد مربوط به دوره‌هاي اوليه کشاورزي در آن نقاط کشف شده بود؛ اما اکنون ثابت مي‌شود که ايران يعني بخش شرقي اين هلال حاصلخيز نيز در همان زمان محل نخستين تجارب کشاورزي انسان‌ها بوده است. 
پژوهش‌هاي باستان‌شناسي اخير از سال ۲۰۰۹ و به رياست نيکلاس کنراد از دانشگاه «توبينگن» آلمان در دامنه‌هاي رشته کوه زاگرس و در جوار مرز با عراق آغاز شد. در ماه‌هاي اخير به توصيه همکاران ايراني اين پژوهشگر، آن‌ها حفاري در چند تپه کم ارتفاع را شروع کرده و به سرعت مجموعه‌اي از اشياي بسيار قديمي از جمله باقي‌مانده ظرف‌هاي سفالي و نقاشي‌هايي از حيوانات و پيکر انسان را پيدا کردند. 
بخش ديگري از يافته‌هاي باستان شناسان ابزارهاي سنگي را شامل مي‌شود که برخي از آن‌ها ویژه خرد کردن دانه‌هاي غلات و حبوبات بوده است. علاوه بر اين مقداري هم دانه‌هاي غلات و حبوبات کشف شده که به گفته باستان شناسان نيم سوز شده، اما با وجود اين محتويات اين دانه‌ها به خوبي حفظ شده است. 
همچنين هزاران نمونه جو و گندم وحشي، عدس و نخود در اين منطقه شناسايي شده‌اند که به عنوان نشانه‌هايي از کشاورزي اوليه در جهان محسوب مي‌شود. 
براساس سطوح ايزوتوپ‌هاي راديواکتيو يا اتم‌هاي عناصر يکسان با وزن مولکولي متفاوت، حضور انسان در اين منطقه از رشته کوه زاگرس بين 9 هزار و 800 تا 12 هزار سال قبل تخمين زده مي‌شود. در اوايل اين دوره مردم اقدام به جمع‌آوري گونه‌هاي وحشي گياهان مانند جو و گندم وحشي مي‌کردند، اما در پايان اين دوره کشت محصولات زراعي مانند شکل اوليه‌اي از گندم‌هاي امروزي شکل گرفت. 
نکته مهم در نتايج اين آزمايش‌ها اين است که اين جوامع کشاورزي مشغول کشت نمونه‌هاي وحشي اين نوع گياهان بوده‌اند که حبوبات و غلات امروزي از آن‌ها ريشه گرفته‌اند. 
به عبارت ديگر 12 هزار سال پيش انسان همان گياهان وحشي را که در طبيعت وجود داشته کشت مي‌کرده است.