شايد تا به حال با آدم حسود برخورد كرده و سروكار داشته‌ايد. آدم حسود هيچ گاه نمي‌تواند موفقيت ديگران را ببيند و همين امر او را آزار مي‌دهد و موجب آزار ديگران هم مي‌شود، اما حسادت چيست و چرا آزاردهنده است و روانشناسان چه توصيه‌اي براي درمان آن دارند؟ 
روانشناس در اين‌باره به اين مهم اشاره مي‌كند كه حسادت واكنشی هيجانی است كه از 2 سالگی آغاز می‏شود و با رشد كودك، ممكن است تا بزرگسالی ادامه يابد. حسود بودن، ژنتيكي نيست، بلكه آموختني است و خانواده‌اي كه دائم در حال قياس خود، زندگي و فرزندانش با ديگران است، قطعاً كودكاني حسود تربيت مي‌كند. 
راهكار علم روانشناسي براي رفع حس حسادت:

براي آنچه در زندگي داريد اهميت و ارزش قائل شويد. وقتي در زندگي با افرادي مواجه مي‌شويد كه شرايط و امكانات بهتري دارند، بلافاصله به كساني بينديشيد كه موقعيت پايين تري از شما دارند. 
به اين ترتيب به ياد خواهيد آورد كه اگر چه به برخي از خواست‌هاي خود نرسيديد، هنوز از بيشتر مردم جهان خوشبخت تريد. 
اين واقعيت را بپذيريد كه كمال مطلق در زندگي وجود ندارد. زندگي مجموعه‌اي از موضوعات مختلف است، خوب و بد. اگر كسي داراي امكاناتي است كه شما نداريد، شما هم در عوض امتيازاتي داريد كه ديگران ندارند. يكي از اشتباهات رايج افراد حسود اين است كه تصور مي‌كنند ديگران به آساني و بدون هيچ زحمت و دغدغه‌اي به موقعيت فعلي رسيده‌اند؛ بنابراين هر فرد براساس اولويت‌ها و اهداف خود بهايي براي رسيدن به اين هدف‌ها مي‌پردازد. 
نوع تفكر و ويژگي‌هاي شخصيتي افراد غير حسود را شناسايي كنيد و به نيازهاي واقعي خودتان متعهد شويد، نه نيازهاي ديگران. يادتان باشد حسادت، افراد را به انجام كارهايي وادار مي‌كند كه نياز دروني خودشان نيست. هر انساني منحصر به فرد است و نيازها و آرزوهاي خود را دارد، اما بيشتر ما وقتي به ديگران حسادت مي‌ورزيم از نيازهاي منحصر به فرد خود غافل مي‌شويم.