فرسفج

نتايج يک مطالعه جديد، استفاده مکرر از ضمير اول شخص مفرد را به داشتن مشکلات در روابط و ميزان بالاي افسردگي افراد مرتبط مي‌کند. 
محققان آلماني دريافته‌اند افرادي که به‌طور مکرر از واژگان اول شخص مفرد مانند «من» و «خودم» استفاده مي‌کنند، در مقايسه با اشخاصي که از کلمه «ما» استفاده مي‌کنند، بيشتر محتمل است که مبتلا به افسردگي و داراي مشکلات ميان‌شخصي بيشتري باشند. 
در يک مطالعه که روي 103 زن و 15 مرد انجام شد، اين افراد سوال‌‌هاي روان‌درماني 60 تا 90 دقيقه‌اي را درخصوص روابط، گذشته و درک از خودشان تکميل کردند. 
99 درصد اين سوژه‌ها بيماران يک کلينيک روان‌درماني بودند که از مشکلاتي مانند اختلالات غذاخوردن گرفته تا اضطراب رنج مي‌بردند. 
آن‌ها همچنين پرسشنامه‌هايي را در مورد افسردگي و رفتار ميان‌شخصي‌شان پر کردند. 
در اين تحقيق که به سرپرستی يوهانز زيمرمان از دانشگاه کاسل آلمان انجام شد، دانشمندان تعداد ضمير اول شخص مفرد (من) و ضمير اول شخص جمع (ما) مورد استفاده در مصاحبه‌ها را شمارش کردند. 
آن‌ها دريافتند سوژه‌هايي که بيشتر از لغات اول شخص مفرد استفاده کردند، از ميزان بالاتري از افسردگي رنج مي‌بردند. 
اين افراد همچنين رفتارهاي ميان‌شخصي مشکل‌زاي بيشتري مانند جلب توجه، خودافشايي نامناسب و عدم توانايي گذراندن اوقات به تنهايي را بروز دادند. 
در مقايسه، شرکت‌کنندگاني که از ضمايري مانند «ما» استفاده کردند، بيشتر آنچه را که محققان سبک ميان‌شخصي «سرد» مي‌نامند، نشان دادند. 
اما اين سردي به عنوان راهي مثبت براي حفظ مرزهاي روابط حين کمک به ديگران در صورت نياز عمل کرد. 
استفاده از ضمير اول شخص مفرد، خود را به عنوان يک هويت مجزا برجسته مي‌کند، در حالي که ضمير اول شخص جمع، بر جادادن خود در روابط اجتماعي تاكيد دارد. 
به گفته دانشمندان هنوز شواهدي مبني بر اين که استفاده بيشتر از ضمير «من» واقعاً منجر به افسردگي مي‌شود، وجود ندارد بلکه استفاده مکرر احتمالاً اين موضوع را که افراد چگونه خود را مي‌بينند و با ديگران ارتباط برقرار مي‌کنند، منعکس مي‌کند. نتايج اين تحقيق در Journal of Research in Personality انتشار يافت.