فرسفج

وقتي ابن ملجم و وردان و شبيب، براي کشتن حضرت علي(ع) همدست شدند، تصميم خود را با اشعث بن قيس در ميان گذاشتند. او که از دشمنان کينه توز خاندان پيامبر بود و در همه دسيسه ها دست داشت، با آنان همکاري کرد و در آن شب شوم که علي(ع) ضربت خورد، در آن توطئه همدست آنان بود.
آن شب، حجربن عدي در مسجد خوابيده بود. شنيد که اشعث به ابن ملجم مي‌گفت: زودباش، بجنب، وگرنه روشني صبح رسوايت مي‌سازد. حجر از اين گفت و گو احساس خطر و توطئه کرد. به سرعت از مسجد بيرون آمد و به سمت خانه علي عليه السلام روان شد تا آن حضرت را از خطري که در کمين او است آگاه سازد. از مسجد به خانه علي عليه السلام دو را بود. حجربن عدي از يک راه به سوي خانه امام روان شد و امام از مسير ديگري راه مسجد را در پيش گرفت و به هم بر نخوردند و... آن حادثه واقع شد و حجر و ديگران، وقتي به مسجد رسيدند که کار از کار گذشته بود و مي‌گفتند: علي کشته شد! 
اين فاجعه براي حجربن عدي بسيار جانکاه بود.
منبع: شيخ مفيد، ارشاد، ص 17.