گبريل كرايمان، دانشمند دانشگاه هاروارد هفته جاري در جلسه‌اي در اتحاديه علوم اعصاب بريتانيا آزمايشي را توصيف كرد كه براساس آن مي‌توان تصميم يك شخص براي فشار دادن يك دگمه را حتي پيش از آن كه خود وي آگاه باشد، معكوس كرد. 
كرايمان، پيشتر نشان داده بود كه مي‌تواند تصميمات را قبل از اين كه داوطلبان از اتخاذ آن‌ها آگاه شوند، پيش‌بيني كند. 
وي در سال 2011 از تصويربرداري مغزي براي اندازه‌گيري فعاليت نورون‌هاي منفرد در مغز 12 شخص مبتلا به صرع استفاده كرد. اين سوژه‌ها از پيش داراي الكترودهاي كاشته‌شده براي شناسايي منبع حملات ناگهاني بودند. 
به اين داوطلبان گفته شد كه مي‌توانند هر گاه تمايل داشتند، دگمه‌اي را فشار دهند و موقعيت عقربه ثانيه‌شمار يك ساعت را در لحظه‌اي كه تصميم گرفتند عمل كند، به ياد داشته باشند. 
پنج ثانيه پيش از اين كه داوطلبان تصميم خود مبني بر فشاردادن دگمه را گزارش كنند، كرايمان متوجه فعاليت الكتريكي در ناحيه‌اي از مغز آن‌ها به نام supplementary motor area شد كه در بنيان‌گذاشتن اين حركت نقش داشت. وي همچنين متوجه ناحيه‌اي ديگر در مغز موسوم به anterior cingulate cortex شد كه انگيزه و توجه را كنترل مي‌كند. 
هم‌اكنون كرايمان اين آزمايش را يك گام جلوتر مي‌برد و به محض اين كه فعاليت مغزي مبني بر تصميم سوژه براي فشاردادن يك دگمه را مشاهده مي‌كند، علامت «توقف» را روي صفحه واقع در مقابل داوطلب قرار مي‌دهد. 
در واقع، در اين فرايند هيچ كنترل ذهني وجود ندارد بلكه‌اندكي خوانش مغزي بي‌ضرر وجود دارد. 
به گفته كرايمان، اين مكانيزم‌هاي اراده در نهايت مي‌توانند به افراد مبتلا به پاركينسون و ديگر بيماراني كه قادر به انجام حركات داوطلبانه نيستند، كمك كنند.