فرسفج

🏴آیا شود که جام مرا پر سبو کنی
🏳در این خرابه با من دلخسته خو کنی

🏴آنقدر می زنم به سر و صورت و لبم
🏳تا قصّه ی سر و لب خود بازگو کنی

🏴ای ماه من که طیّ سفر گشته‌ای هلال
🏳باید که شرح واقعه را مو به مو کنی

🏴با چشم بسته از طَبقت دل نمی کنم
🏳تا اینکه هدیه ی سفر خویش رو کنی

🏴گیسو به زیر پای سرت پهن می کنم
🏳تا فرش نخ نما شده ام را رفو کنی

🏴بابا تمام بال و پرم درد می کند
🏳مویم کشیده‌اند و سرم درد می‌کند