فرسفج

آیا می دانید؟

✍هر کس ممکن است از روی لطف بخواهد اموالش را فقط به یک شخص خاص قبل از مرگش انتقال دهد،ولی از اینکه به وی اعتماد ندارد که ممکن است در زمان حیات،شخص انتقال گیرنده او را از استفاده اموالش محروم و خارج کند،منصرف می شود.

👌در این موارد برای تفهیم این مطلب بهتر است مثالی بزنیم:آقای علوی می خواهد پس از مرگش فقط همسرش مالک دارایی او باشد،از سویی نگران است که شاید اگر در زمان حیات اموالم را به نام همسرم انتقال دهم،وی بر اثر تحریک دیگری یا در صورت اختلاف فی مابین زن و شوهری،اون را از استفاده از اموالش محروم کند.

↩️در اینجا قانون مدنی ایران در مواد 41 به بعد مواردی را پیش بینی نموده که شخص می تواند اموالش را به دیگری انتقال دهد ولی تا زمانی که زنده است از آن استفاده کند،که به آن حق انتفاع می گویند.یعنی آقای علوی که می خواهد اموالش را به همسرش انتقال دهد(اموال غیر منقول مثل ملک،زمین،خانه)به این گونه عمل می نماید.به
اتفاق همسرش به یک دفتر اسناد رسمی مراجعه می کند.اعلام می کند که این ملک را برای همسرم سند انتقال قطعی بزنید ولی تا زمان مرگم در تصرف من باشد که به آن حق انتفاع عمری(به طول عمر آقای علوی)گفته می شود و تا زمانی که آقای علوی زنده است،همسرش نمی تواند وی را از استفاده از آن محروم نماید.