فرسفج

خورشید که باشی
هر روز می آیی و میروی, منظم ودقیق
کسی قدر تورا نمیداند.
در حضورت سایه بانی جستجو میکنند,
سایه را می پسندند و بر تو ترجیح می دهند,
با آنکه،
تمام وجود و هست آن سایه از توست...
تمام زندگیشان را از تو دارند
اما از تو روی بر میتابند، 
ولی ماه که باشی, 
یک شب هستی و یک شب نیستی,
گاهی کامل و گاهی ناقص،
همه شیفته ات میشوند,
برایت می سرایند, عزیز میشوی,
خورشید باش, حتی اگر همه تو را نخواهند
معدن نور, معدن بخشش,
بگذار تا همه فکرکنند 
تکراری بودن وظیفه توست,