شاید ندانید که اسباب بازی‌ها تنها چیزهایی هستند که کودک‌تان نسبت به آنها احساس مالکیت دارد. اگر به خاطر داشته باشید در یک تقسیم‌بندی کلی، می‌توان اسباب‌بازی‌ها را به دو دسته الکترونیکی(برقی) و غیر الکترونیکی تقسیم کرد. اما کدامیک از این دو گروه بیشترین تاثیر را بر رفتار و شخصیت کودک خواهند گذاشت؟

اسباب‌بازی‌های برقی با چراغ‌ها، اصوات و تصاویر رنگارنگ و جذاب فریفته خود می‌کنند. او می‌تواند از طریق بازی با آنها به رابطه علت و معلولی برخی رویدادها پی ببرد، زیرا با فشار یک دکمه، یک عکس العمل خاص و با زدن دکمه‌ای دیگر واکنشی دیگر از سوی اسباب‌بازی دریافت می‌کند.

 

در اغلب موارد، اسباب‌بازی‌های الکترونیکی به محض اینکه کودک کاری را درست انجام می‌دهد، با درآوردن اصوات یا عکس‌العمل‌های بامزه و خنده‌دار به کودک جایزه می‌دهند و به عبارت دیگر او را تشویق می‌کنند. این شیوه از تقویت مثبت کودک خوب است اما تا زمانی که با تشویق و دلگرمی والدین همراه نباشد، آن‌طور که باید تاثیر گذار نخواهد بود.

از آنجا که در بیشتر موارد عکس‌العمل‌های اسباب بازی‌های برقی با تشویق‌های والدین همراه نمی‌شود، کارشناسان مسائل کودک، برخی اسباب بازی‌های غیر الکترونیکی را به انواع برقی ترجیح می‌دهند و بازی با آنها را توصیه می‌کنند.

 

اسباب بازی‌های غیر الکترونیکی معمولا از انواع برقی انعطاف‌پذیری بیشتری دارند و به روش‌های مختلفی می‌توان از آنها برای سرگرم کردن و آموزش کودک استفاده کرد. Play-Doh و جعبه‌های الفبا ساده‌ترین نمونه‌های این نوع اسباب بازی‌ها محسوب می‌شوند. این قبیل اسباب بازی‌ها قوه تخیل و خلاقیت کودک را تا حد زیادی تقویت می‌کنند و این امکان را برایش فراهم می‌کنند که هرچه می‌خواهد را بسازد. ارتقا مهارت‌های حرکتی و ایجاد فرصت‌هایی برای یادگیری رنگ‌ها، حروف و اعداد و ارقام از دیگر مزایای اسباب‌بازی‌های غیرالکترونیکی است که می‌تواند مهارتهای کودک ما را ارتقا داده و استعدادهایش را شکوفا سازد.