در سال هاي دور، در ايران تنها دو شهر بيرجند و تبريز آب لوله کشي داشتند که آن صنعت از روسيه وارد شده بود و در کلان شهري مثل تهران مردم از آب چاه که تميز و سالم نبود استفاده مي کردند.
در شهر تهران تنها سه قنات وجود داشت که متعلق به سه سرمايه دار تهراني بود. يکي از اين قنات ها که به سرچشمه معروف است متعلق به سرمايه داري بود که بچه دار نميشد.او نذر کرد اگر بچه دار شود؛ براي تهرانيان آب لوله کشي فراهم کند.
پس از مدتي بچه دار شد و براي اداي نذرش به اتريش رفت تا مهندساني را از آنجا براي لوله کشي آب بياورد.
در هر کشوري حيواني که براي آنها مقدس است را بر سر خروجي آب مي گذاشتند. مثلا در فرانسه سر خروس استفاده مي کنند.
او ديد در اتريش، هر جا خروجي آب است؛ سرديسي از شير هست. پس بر سرچشمه آب که براي مردم فراهم کرد، سر شيري گذاشت. و مردم هروقت براي برداشتن آب به آنجا مي رفتند و مي گفتند: رفتيم از سر شير آب آورديم