تيمور برخلاف اسکندر، عضو خاندان سلطنتي نبود و پيشينه خانوادگي ساده‌اي داشت. به علاوه، برخلاف چنگيز، او قومي را تحت فرمان خود نداشت که بتواند آنها را به فتوحات نظامي رهنمون شود، بلکه مجبور بود از مجموعه‌اي از اقوام و مليت‌هاي مختلف و اغلب سرکش، ارتشي موفق بسازد.
زماني که در سال ۱۴۰۲ ميلادي، تيمور در ميدان نبرد با بايزيد اول، سلطان عثماني، روبرو شد، سربازاني را از سراسر امپراتوري خود در اختيار داشت: از ارمنستان گرفته تا افغانستان و از سمرقند تا سيبري.
غلبه بر چنين کاستي‌هايي که براي خودشان نقاط ضعف به شمار مي‌روند، به‌خودي خود مساله بزرگي بود. اما نکته به‌مراتب شگفت‌انگيزتر اين است که سمت راست بدن تيمور دچار معلوليتي جدي بود.
در هنگام تولد، نام او را تيمور گذاشتند که به معناي آهن است.
اما بعد از اينکه در جواني دست و پاي چپش به شدت آسيب ديد، در زبان فارسي به او لقب "لنگ" دادند. نام‌هايي که او در غرب به آنها خوانده مي‌شود نيز با تغييري جزئي در همين نام و لقب فارسي به‌وجود آمده‌اند.