در ميان عجيب‌ترين ايده‌هايي كه هيچ‌گاه ساخته نشد يا به توليد انبوه نرسيد، مي‌توان از عينك‌هاي مطالعه همراه با آينه و كلاه‌هاي مجهز به راديو از دهه 1930، يك كاروان قابل بسط كه يك ليموزين بزرگ را به شكل جمع و جور نشان مي‌داد و خودرويي كه مي‌توانست عابران پياده را به خارج از جاده براند تا تصادف نكنند، نام برد. 

ë كلاه راديويي پيشگامانه 
اين كلاه در سال 1931 در امريكا ساخته شد و يك كلاه لبه پهن مجهز به يك فرستنده و بلندگو بود كه به كاربر اجازه مي‌داد تا اخبار را در هر جا كه هست، گوش كند. 

ë راديوي بي‌سيم در كالسكه بچه 
اين دستگاه به يك فرستنده مجهز بود كه به والدين اجازه مي‌داد در زمان بيرون بردن كودك خود به اخبار گوش كنند. از اين راديو همچنين مي‌شد براي آرام كردن كودك استفاده كرد. 

ë عينك مطالعه هنگام خواب 
براي افرادي كه مطالعه را به راديو ترجيح مي‌دادند، يك جفت عينك در سال 1936 ابداع شد كه مطالعه در زمان خواب را براي آن‌ها آسانتر مي‌كرد. 
واژگان كتاب با استفاده از آينه‌ها به چشمان خواننده تابيده مي‌شد تا وي بتواند در حالت دراز كشيده و بدون نياز به بلند كردن گردن خود كتاب بخواند. 
بسياري از ديگر امواج مغزي تاريخي اوايــــل قرن بيستم شامل تلاش مخترعان در مورد حمل و نقل و كاربردي‌تر يا مفيدتر كردن آن بود. 

ë لباس شناي چوبي 
لباس‌هاي شناي چوبي در سال 1924 ساخته شد كه به كاربران اجازه مي‌داد تا به شكل ايمن شنا كنند، چرا كه صفحات چوبي به‌طور طبيعي شناور بوده و افراد را در سطح آب نگه مي‌داشت. 

ë كاروان متغير 
در سال 1934 يك مهندس فرانسوي به معرفي كاروان قابل گسترش پرداخت كه از 3 بخش با قابليت چفت شدن در يكديگر در زمان يدك كشيدن آن برخوردار بود. در زمان مورد نياز كاربران مي‌توانستند آن را براي دستيابي به فضاي بيشتر بسط دهند. 
ë خودروي بيابانگرد 
اين كاميون كه در سال 1936 ابداع شد، به 10 چرخ مجهز بوده و هر لاستيك در زاويه تقريبي متفاوتي قرار داشت. 
با اين كار خودرو مي‌توانست در همه زمين‌ها حركت كرده و از تپه‌هاي با شيب 65 درصد بالا و پايين برود. 

ë طراحي عجيب خودرويي مجهز به خاك‌انداز 
ايمني حمل و نقل هميشه يكي از نگراني‌هاي اصلي بوده و در دهه 1920 در پاريس، مخترعان به ابداع خاك‌اندازي براي اتصال به جلوي خودروها پرداختند. با اين كار در صورت تصادف با عابر، او به‌طور ايمن به داخل يك تور انداخته مي‌شد. 

ë صداگير 
ابداع «جداساز» هاگ گرنسباك در سال 1925 به كاربر كمك مي‌كرد تا همه صداهاي بيروني را مسدود كرده و وي را در يك محيط آرام قرار مي‌داد. همچنين يك ماسك اكسيژن نيز در كنار اين ابداع طراحي شده بود تا كاربر خفه نشود.