فرسفج

آيا مي‌دانيد فقط زماني مي‌توانيم دما را در محيط فضا اندازه‌گيري كنيم كه جسمي مانند يك تكه سنگ يا فضا نورد را به آنجا ارسال كنيم. يك تكه فلز يا جسم برهنه و بدون روكش در فضا زير تابش پيوسته خورشيد مي‌تواند تا 260 درجه سانتي گراد افزايش دما داشته و گرم شود كه اگر همين جسم را در سايه قرار دهيم دماي آن به 100 درجه زير صفر نيز مي‌رسد. فضا نورداني كه براي انجام كارهاي خود به خارج از ايستگاه فضايي مي‌روند روي همه تجهيزات فلزي كه مي‌خواهند استفاده كنند بايد روكشي بپيچند تا آسيبي به آن وسيله وارد نشود. تفاوت شديد دما در بخش‌هاي رو به خورشيد و سايه تاثيرات جدي بر فضا نوردان مي‌گذارد به‌طوري كه آن‌ها مي‌توانند به سادگي آن را حس كنند. لباس مخصوص فضانوردان با استفاده از سامانه‌هاي خنك و گرم‌كننده توانايي جبران اين تفاوت دما و به تعادل رساندن دما را دارد. هرچه از خورشيد دورتر شويم دماي اجسام در فضا كاهش مي‌يابد به گونه‌اي كه دماي پلوتون مي‌تواند تا 240 درجه پايين برود و دماي ابرهاي گاز و غبار ميان ستاره‌اي در كهكشان راه شيري هم تنها 10 تا 20 درجه بالاتر از صفر مطلق است.