1. قالَ رَسُولُ اللهِ – صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه – : أحسَنُ النّاسِ إيماناً أحسَنُهُم خُلُقاً و ألطَفُهُم بِأهِلهِ.
«بحار الأنوار، ج ۷۱، ص ۳۸۷»
پيامبر اکرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: نيکوترين مردم از نظر ايمان، خوش اخلاق ترينِ آنها و مهرورزترين شان با خانواده خود است.


2. قالَ رَسُولُ اللهِ – صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه – : جُلُوسُ المَرءِ عِندَ عِيالِهِ أحَبُّ إلَي اللَّهِ مِنِ اعْتِکافٍ في مَسجِدي هذا.
«تنبيه الخواطر، ج ۲، ص ۱۲۲»
پيامبر اکرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: نشستن مرد پيش زن و فرزندنش، نزد خداوند محبوب تر است از اعتکاف در اين مسجد من.


3. قالَ رَسُولُ اللهِ – صلي الله عليه و آله – : إذا حَمَلَتْ الْمَرْئَةُ کانَتْ بِمَنْزِلِهِ الصَّائِمِ الْقائِّمِ الْمُجاهِدِ بِنَفْسِهِ وَ مالِهِ فِي سَبِيلِ اللهِ فَإذا وَضَعَتْ کانَ لَها مِنَ الْأجْرِ ما لا يَدْريِ أحَدٌ ما هُوَ لِعِظَمِهِ … .
«وسائل الشيعه، ج ۱۵، ص ۱۷۵»
پيامبر اکرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: آنگاه که زن حامله شود چنان است که با دهان روزه به جهاد مالي و جسمي در راه خدا بپردازد و هنگامي که زايمان کند، براي او اجر و پاداش عظيمي است که کسي قادر به محاسبه آن نخواهد بود و آنگاه که به شير دادن فرزند مي پردازد، در هر مرتبه چنان است که بنده اي از اولاد اسماعيل پيامبر را در راه خدا آزاد کرده باشد و آنگاه که بچه را از شير گرفت، فرشته اي به پهلويش مي زند و مي گويد: همه گناهانت آمرزيده شد.

4. قالَ رَسُولُ اللهِ – صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه – : أيَّما اِمرَأةٍ حَمَلَتهُ عَلي ما لايَقدِرُ عَلَيهِ وما لا يُطيقُ لَم تُقبَلَ مِنها حَسَنَةٌ.
«مکارم الأخلاق، ص ۲۱۵»
پيامبر اکرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: زني که شوهر خود را بر انجام کارهايي وادار کند که او توانايي انجام دادن آنها را ندارد، هيچ يک از کارهاي نيک او پذيرفته نخواهد شد.


5. قال الامام السجاد – عَلَيْهِ السَّلامُ – : إنَّ أرضاکم عِندَاللَّهِ أسبَغُکم عَلي عِيالِهِ.
«بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۱۳۶»
امام سجّاد – عليه السلام – فرمود: خداوند از آن کس خشنودتر است که خانواده خود را بيشتر در آسايش و نعمت قرار دهد.


6. قال الامام السجاد – عَلَيْهِ السَّلامُ – : لَأن أدخُلَ السُّوقَ و مَعي دِرهَمٌ أبتاعُ بِهِ لَحماً لِعِيالي و قَد قَرِمُوا إليهِ أحَبُّ إلَي مِن أن اعتِقَ نَسَمَةً.
«وسائل الشيعه، ج ۲۱، ص ۵۴۳»
امام سجّاد – عليه السلام – فرمود: چنان چه وارد بازار شوم و درهمي داشته باشم و با آن براي خانواده ام گوشتي بخرم که بدان رغبت کرده اند، براي من محبوب تر است از اين که بنده اي را آزاد کنم.


7. قال الامام الصادق – عَلَيْهِ السَّلام – : إنَّ المَرءَ يَحتاجُ في مَنزِلِهِ و عيالِهِ إلي ثَلاثِ خِصالٍ يَتَکلَّفُها و إن لَم يَکن في طَبعِهِ ذلِک: مُعاشَرَةٍ جَميلَةٍ و سَعَةٍ بِتَقديرٍ و غَيرَةٍ بِتَحَصُّنٍ.
«تحف العقول، ص ۳۲۲»
امام صادق – عليه السلام – فرمود: مرد براي اداره منزل و خانواده خود به سه خصلت نياز دارد که حتي اگر در طبيعت او نباشد، (بايد خود را به آنها وادارد)، آن خصلت ها عبارتند از: خوش رفتاري، گشاده دستي سنجيده و غيرت براي حفاظت از آنها.


8. قال الامام الصادق – عَلَيْهِ السَّلامُ – : لاغني بِالزَّوجِ عَن ثَلاثَةِ أشياء فيما بَينَهُ و بَينَ زوجَتِهِ و هِي: المُوافَقَةُ لِيَجتَلِبَ بِها مُوافَقَتَها و مَحَبَّتَها و هَواها و حُسنُ خُلقِهِ مَعَها وَ استِعمالُهُ استِمالَةَ قَلبِها بِالهَيئَةِ الحَسَنَةِ في عَينِها و تَوسِعَتِهِ عَلَيها.
«ميزان الحکمه، ح ۷۸۷۶»
امام صادق – عليه السلام – فرمود: شوهر در رابطه خود با همسرش از سه چيز بي نياز نيست: سازگاري با او تا به اين وسيله سازگاري و محبت و عشق او را به خود جلب کند و خوش خويي با او و دلبري از او با آراستن خود براي وي و فراهم آوردن امکانات آسايش او.


9. قال الامام الصادق – عَلَيْهِ السَّلامُ – : مَن حَسُنَ بِرُّهُ بِأهلِ بَيتِهِ مُدَّ لَهُ في عُمرِهِ.
«الکافي، ج ۲، ص ۱۰۵»
امام صادق – عليه السلام – فرمود: هر کس به خانواده اش نيکي کند، بر عمرش افزوده شود.


10. قالَ رَسُولُ اللهِ – صَلَّي اللهُ عَلَيْهِ وَ آلِه – : لَو أمَرتُ أحَداً أن يَسجُدَ لأِحَدٍ لأَمَرتُ المَرأةَ أن تَسجُدَ لِزَوجِها.
«بحار الأنوار، ج ۱۰۳، ص ۲۴۶»
پيامبر اکرم – صلي الله عليه و آله – فرمود: اگر قرار بود دستور دهم کسي در برابر کسي سجده کند، به زن دستور مي دادم تا براي شوهرش سجده کند.


11. قال الامام الباقر – عَلَيْهِ السَّلامُ – : لاشَفيعَ لِلمَرأَةِ أنجَحُ عِندَ رَبِّها مِن رِضا زَوجِها.
«ميزان الحکمه، ح ۷۸۶۴»
امام باقر – عليه السلام – فرمود: براي زن نزد پروردگارش، هيچ شفيعي کارسازتر از رضايت شوهرش نيست.


12. قال الامام الصادق – عَلَيْهِ السَّلامُ – : لاغِني بِالزَّوجَةِ فيما بَينَها و بَينَ زَوجِها المُرافِقِ لَها عَن ثَلاثِ خِصالٍ و هُنَّ: صِيانَةُ نَفسِها عَن کلِّ دَنَسٍ حَتّي يَطمَئِنَّ قَلبُهُ إلَي الثِّقَةِ بِها في حالِ المَحبوبِ والمَکروهِ … .
«بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۲۳۷»
امام صادق – عليه السلام – فرمود: زن در رابطه به شوهر سازگار خود از رعايت سه خصلت بي نياز نيست: حفظ کردن خود از هر گناه و آلودگي تا شوهرش در هر حال، خوشايند يا ناخوشايند، در دل به او اطمينان داشته باشد؛ مراقبت از او و زندگي اش تا شوهرش در صورتي که لغزشي از او سرزند با او مهرباني کند و اظهار عشق به او با عشوه و دلبري و ظاهر مناسب و خوشايند در نظر او.


13. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : ويل لامرأة أغضبت زوجها، و طوبي لامرأة رضي عنها زوجها.
«بحار الأنوار، ج ۱۰۳، ص ۲۴۵»
رسول خدا – صلّي الله عليه و آله – فرمود: واي بر زني که شوهرش را ناراحت کند و خوشا به حال زني که شوهرش از او راضي باشد.


14. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : ما زال جبرئيل يوصيني بالمرأة حتي ظننت أنه لا ينبغي طلاقها إلا من فاحشة مبينة.
«بحار الأنوار، ج ۱۰۳، ص ۲۵۳»
رسول خدا – صلّي الله عليه و آله – فرمود: جبرئيل پيوسته مرا درباره زن سفارش مي کرد تا جايي که گمان بردم طلاق او جايز نيست مگر در صورت ثابت شدن فحشا.


15. قال رسول الله – صلي الله عليه و آله – : حق المرأة علي زوجها أن يسد جوعتها وأن يستر عورتها ولا يقبح لها وجها.
«بحار الأنوار، ج ۱۰۳، ص ۲۵۴»
رسول خدا – صلّي الله عليه و آله – فرمود: حقّ زن به شوهرش اين است که شکمش را سير کند و بدنش را بپوشاند و براي او هيچگاه روي درهم نکشد.