دروغگويي رفتاري است که در آن مسائل خلاف واقع بيان مي‌شود. اعتماد به نفس پايين زمينه دروغگويي را افزايش مي‌دهد و منزوي شدن اجتماعي ثمره دروغگويي است. دروغگويي بيشتر در کودکاني شايع است که داراي خانواده‌هايي به‌شدت سخت‌گير هستند

يکي از زمينه‌هاي يادگيري دروغگويي، بحث مشاهده کردن آن است، به عنوان نمونه کودکي که والدين خود را مي‌بيند که به راحتي دروغ مي‌گويند زشتي گفتار دروغگويي براي اين کودکان از بين مي‌رود. کودکان دروغگو داراي اختلال سلوک هستند، اين رفتار دروغگويي در بزرگسالان، شخصيت ضداجتماعي گفته مي‌شود. دروغگويي موجب گسترش بي‌اعتمادي نسبت به اين افراد، پذيرفته نشدن از سوي اجتماع را به دنبال دارد