از آنجا كه در يك حمله قلبي آسيب جبران‌ناپذيري به بافت قلب وارد مي‌شود و در اين حالت سلول‌هاي قلب قابليت تكثير و ترميم را از دست مي‌دهند و مقدار سلول‌هاي بنيادي قلب كاهش پيدا مي‌كند محققان مركز علوم و فناوري امريكا با استفاده از نانوفيبر طلا موفق به حل اين مشكل شده‌اند. در اين فرايند با استفاد از رشته‌هاي نامريي طلا، بافت مصنوعي قلب مهندسي مي‌شود و مانند وصله در قسمت آسيب ديده قرار مي‌گيرد. 
مزيت اين روش نسبت به ساير روش‌هاي پيشرفته ديگر، قابليت هماهنگي آن با ساير بخش‌هاي قلب از نظر مدارهاي الكتريك است. 
اين بافت مصنوعي به راحتي مي‌تواند سيگنال‌هاي الكتريك بين ساير سلول‌ها را بهينه كند. در اين حالت ضربان و ريتم قلب بدون هيچ مشكلي مانند حالت طبيعي انجام می‌شود. 
سلول‌هاي قلب داراي پروتئيني روي سطح خود هستند كه وظيفه آن انتقال سيگنال‌هاي الكتريك است. زماني كه سلول‌هاي قلبي آسيب مي‌بينند، اين پروتئين‌ها از بين مي‌روند. درست است كه سلول‌هاي قلب و ساير اندام‌هاي بدن قادر به ترميم خود هستند اما اين فرايند با سرعت بسيار پاييني انجام مي‌شود و در اكثر موارد بيمار اين فرصت را ندارد و از بين مي‌رود. وظيفه نانوفيبر طلا، انتقال سيگنال‌هاي عصبي تا بهبود كامل سلول‌هاي قلب و توليد پروتئين‌هاي مسئول انتقال سيگنال‌هاست. 
سلول‌هاي مورد نياز براي ساخت اين وصله، از بدن خود بيمار گرفته مي‌شوند و روي يك داربست سازگار با بدن قرار مي‌گيرند.